در ساحل عشق, امواج بر صخره ی استقامت می تازد ,

تا سکوت رویای بی بهارم را در تو معنا کند .

من عاشقانه در تو شعر می خوانم

و غروبم را در یاد تو احساس میکنم

تا سپیده دم در عمق چشمانت طلوع کند , اسمان نجیبانه بر عشق میبارد

و تاریکی ایام را پاک خواهد کرد .

تو در عمر اشنایی با صداقت کلامت مرا به رویای خود بردی

و احساسم را با چشمانت به معراج عشق.

و من ساده ترین بهار رویایی ام را با تو گذراندم

تا افکارم را با تفکر تو تجربه کنم .

تو ای احساس پاک رویای من ,

بهاران در غروب چشمانت خزان خواهد شد

و بودنم , تمنای یک سکوت عاشقانه را خواهد کشید

مرا در گذر عمر , مقصدیست به سوی خوشبختی

این عشق را از من نگیر ...

عشق چيست؟

      به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد

                             به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد

                                           به باد گفتم عشق چيست؟! وزيد

                                                              به پروانه گفتم عشق چيست؟! ناليد

 به گل گفتم عشق چيست؟! پرپر شد

                    به انسان گفتم عشق چيست؟

                                  اشك از ديدگانش جاري شد و گفت

                                                           ديوانگيست