تو دستاي تو جون مي گيره آرزوهاي من
          واسه چشماي تو مي ميره چه آسمون چشماي من
          بي تو مي ميرم ميدوني يا نه
          مال من باشي ميتوني يانه
          بي تو مي ميرم ميدوني يا نه
          واسه قلب من ميموني يا نه
          عاشق من بودي و ديدي چي كشيدم از اين تنهايي
          نميدوني تو آخه چه سخت برام بي فردايي
          واسه قلب من ميموني يا نه
          بي تو مي ميرم ميدوني يا نه
          ميدوني كه بي تو ميميرم نباشي
          اگه با كس ديگه اي آشناشي
          من جز تو كه ديگه كسي رو ندارم
          مي ميرم اگه يه روز از من جداشي
          ميدوني كه برا تو مي بي قرارم
          فكري به جز چشماي خيست ندارم
          تو مثل خورشيد ميموني واسه ي من
          نباشي سياه ميشه روزگار

در کنار ساحل دریا قدم میزدم به یاد تو ، موجها می آمدند به کنارم و

 میرفتند...

 اما تو نبودی!

تو نبودی اما یادت در قلبم بود ، تو نبودی اما به یاد تو در کنار دریا قدم میزدم...

لحظه باریدن باران ، تنهای تنها در زیر قطره های باران قدم میزدم اما تو نبودی !

تو نبودی ولی باران بود ، باران یاد تو را در دلم زنده کرد !

شاید این یک آغاز بود ، آغاز دلتنگی ها ، شروع آرزوهای در کنار تو بودن !

لحظه غروب که رسید یاد تو در دلم غوغا به پا کرد و چشمهایم به یاد تو بارانی شد!

کاش در کنارم بودی ، آن اشکها را تنها تو میتوانستی از روی گونه هایم پاک کنی!